“ชมพูภิรมย์” (Winitia expansa Chaowasku) พรรณไม้ถิ่นเดียวและพรรณไม้หายากของไทย เจ้าของฉายา “ราชินีเขาหินปูน” ที่ออกดอกบานสะพรั่งท่ามกลางผืนป่าเขาหินปูนอันอุดมสมบูรณ์ โดยพืชชนิดนี้จัดอยู่ในวงศ์กระดังงา (Annonaceae) ซึ่งชื่อสกุล Winitia ถูกตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ “พระยาวินิจวนันดร” บิดาแห่งวงการพฤกษศาสตร์ไทย จากงานวิจัยรองรับในระดับสากลเมื่อปี พ.ศ. 2556
ลักษณะทั่วไปเป็นไม้ต้นสูงได้ถึง 20 เมตร กิ่งอ่อนเกลี้ยง ใบเดี่ยวเรียงสลับรูปรี กว้าง 3.5–6.4 ซม. ยาว 11.0–17.7 ซม. แผ่นใบเกลี้ยงทั้งสองด้าน ไฮไลต์สำคัญคือ การออกดอกเป็นกลุ่มตามโคนต้น โดยมีดอกเพศผู้และดอกเพศเมียแยกกันปะปนอยู่บนต้นเดียวกัน ดอกมีก้านยาว 12.0–22.0 ม.ม. กลีบเลี้ยง 3 กลีบ กลีบดอกแบ่งเป็น 2 ชั้น ชั้นละ 3 กลีบ ซึ่งจะแผ่กางออกเมื่อโตเต็มที่ โดยกลีบชั้นในมีขนาดเล็กกว่าชั้นนอก และผิวด้านบนของกลีบดอกทั้งสองชั้นมีนวลขาวปกคลุม ภายในมีเกสรเพศผู้ 32–36 อัน เกสรเพศเมียประมาณ 31 อัน และผลย่อยมีรูปทรงค่อนข้างกลม
การบานของชมพูภิรมย์บนเขาหินปูนแห่งนี้ ไม่เพียงแต่สร้างความตื่นตาตื่นใจ แต่ยังเป็นดัชนีชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของระบบนิเวศจำเพาะที่เปราะบาง ซึ่งควรค่าแก่การศึกษาและร่วมกันอนุรักษ์อย่างยิ่ง
