“ตรึงบาดาล” หรือ Senna sulfurea (DC. ex Collad.) H.S.Irwin & Barneby พืชในวงศ์ถั่ว (Fabaceae) ที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับประเทศไทยนิยมปลูกเป็นไม้ประดับ มีชื่อท้องถิ่นหลากหลาย อาทิ พรึงบาดาล (ระยอง), ทรงบาดาล (ภาคกลาง), สะเก๋ง หรือ สะโก้ง (ภาคเหนือ) และมีชื่อสามัญภาษาอังกฤษว่า Scrambled-eggs
พรรณไม้ชนิดนี้เป็นไม้พุ่มถึงไม้ต้น สูงได้ถึง 15 เมตร กิ่งอ่อนมีขนยาว ใบประกอบยาว 15–30 ซม. มีใบย่อย 4–6 คู่ รูปรีหรือขอบขนาน ยาว 5–10 ซม. มีจุดสังเกตคือ ต่อมรูปกระบองระหว่างก้านใบย่อย 2 คู่ล่าง แผ่นใบด้านล่างมีขนนุ่ม ออกดอกเป็นช่อกระจะตามซอกใบใกล้ปลายกิ่งยาวถึง 15 ซม. กลีบดอกสีเหลืองสดรูปไข่ ยาว 1.5–2.5 ซม. อับเรณูยาวเท่าๆ กัน 5–7 มม. ผลเป็นฝักรูปแถบแบน ยาว 10–20 ซม. ผิวเป็นมันวาว ปลายมีจะงอย ด้านในบรรจุ 20–30 เมล็ด
ลักษณะของตรึงบาดาลมีความคล้ายคลึงกับทรงบาดาล (S. surattensis) อย่างมาก แต่สามารถจำแนกความแตกต่างได้จากจำนวนใบย่อย ซึ่งทรงบาดาลจะมีใบย่อย 6–9 คู่ ขนาดใบเล็กกว่า ปลายใบกลมและมีขนาดฝักที่สั้นกว่า
