เต็ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Shorea obtusa Wall. ex Blume) เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ที่สามารถมีความสูงได้ถึง 30 เมตร ลักษณะเด่นคือมีชันสีขาวขุ่นและปกคลุมด้วยขนสั้นนุ่มตามกิ่งอ่อน หูใบ ก้านใบ รวมถึงแผ่นใบด้านล่าง ใบมีรูปทรงขอบขนานยาวประมาณ 5–15 เซนติเมตร ปลายใบมนหรือกลม มีตุ่มใบเป็นขนและเส้นแขนงใบย่อยเรียงตัวคล้ายขั้นบันได
เมื่อถึงฤดูกาลออกดอกจะปรากฏช่อดอกสีขาวครีมส่งกลิ่นหอม กลีบดอกรูปแถบเรียวยาว โดยมีเกสรเพศผู้จำนวนมากถึง 30 อัน ส่วนผลมีลักษณะรูปไข่ปลายติ่งแหลม มาพร้อมปีกยาว 3 ปีก และปีกสั้น 2 ปีก ซึ่งช่วยในการพัดพาเมล็ดไปตามลม
ในด้านการใช้ประโยชน์ ไม้เต็งขึ้นชื่อว่าเป็นไม้เนื้อแข็งที่มีความเหนียวและทนทานต่อการผุพังเป็นเลิศ จึงนิยมนำมาแปรรูปเพื่อใช้ในงานก่อสร้างที่ต้องการความแข็งแรงสูง เช่น การทำเสา สะพาน ต่อเรือ นอกจากนี้ ชันยางจากต้นยังสามารถนำไปผสมน้ำมันทาไม้หรือใช้ยาแนวเรือและเครื่องใช้ต่างๆ ได้อย่างดี
สำหรับการปลูกและขยายพันธุ์ ไม้เต็งสามารถเจริญเติบโตได้ดีทั่วทุกภูมิภาคของประเทศไทย โดยเฉพาะในสภาพดินปนทราย หรือดินลูกรังใกล้ชายทะเล สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมควรเป็นพื้นที่ที่มีชั้นดินลึกมากกว่า 0.5 เมตร เป็นที่ราบหรือที่ลาดชันที่มีการระบายน้ำได้ดี และอยู่บนระดับความสูงไม่เกิน 1,200 เมตร จากระดับน้ำทะเล โดยมักพบกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติในป่าเต็งรังและป่าเบญจพรรณ
