ทุกครั้งที่พูดถึงปัญหาความขัดแย้งระหว่าง “คน” กับ “ช้างป่า” หลายคนอาจมองเห็นแต่ภาพความสูญเสียและรอยน้ำตา แต่สำหรับผู้คนในพื้นที่โครงการ “พัชรสุธาคชานุรักษ์” พวกเขาได้เห็นภาพที่แตกต่างออกไป… นั่นคือภาพของความหวังและการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืน
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ทรงทุ่มเทพระวรกายเสด็จลงพื้นที่ทรงงานด้วยพระองค์เองเสมอ การเสด็จแต่ละครั้งมิใช่เพียงการรับฟังรายงานสถานการณ์ แต่คือการลงไปสัมผัสปัญหาด้วยพระทัยที่เปิดกว้างและเมตตา
ดูแล “บ้านของช้าง” ประคอง “หัวใจของคน” การแก้ปัญหาในแบบฉบับของพระองค์นั้นลึกซึ้งและรอบด้าน ทรงให้ความสำคัญกับการฟื้นฟูผืนป่า ปรับปรุงแหล่งอาหาร แหล่งน้ำและโป่งดิน เพื่อให้ช้างป่ามีชีวิตที่สมบูรณ์ในบ้านของตนเอง
แต่ในขณะเดียวกัน ทรงตระหนักดีว่า “คน” ก็สำคัญไม่แพ้กัน ในทุกเส้นทางการทรงงาน จะมีกิจกรรมอีก 2 ส่วนที่ขาดไม่ได้คือ การเยี่ยมเยียนราษฎร ที่ได้รับผลกระทบจากช้างป่า เพื่อรับฟังและซับน้ำตาแห่งความเดือดร้อน และการพบปะให้กำลังใจ อาสาสมัครและเจ้าหน้าที่ชุดเฝ้าระวังช้างป่า ผู้เป็นด่านหน้าแห่งความเสียสละ
จากอุปกรณ์พระราชทาน สู่เครือข่ายผู้พิทักษ์ทั่วประเทศ หลายครั้งที่ทรงพระราชทานอุปกรณ์ที่จำเป็นต่อการเฝ้าระวังและผลักดันช้างป่าด้วยพระองค์เอง และอีกหลายครั้งที่ทรงฝากผ่านมาทางหน่วยงานอย่างต่อเนื่อง พระวิสัยทัศน์และพระเมตตานี้เองที่เป็น “ประกายไฟ” ดวงสำคัญ ผลักดันให้เกิดการจัดสรรงบประมาณสนับสนุนเครือข่ายอาสาสมัครอย่างเป็นรูปธรรม จนปัจจุบันเรามีทีมอาสาสมัครผลักดันช้างป่าในชุมชนต่างๆ ถึงราว 300 ชุดทั่วประเทศ
“รั้วป้องกัน” ที่ดีที่สุด ไม่ใช่ลวดหนาม แต่คือความเข้าใจ พระองค์ทรงแสดงให้ประจักษ์ว่า การแก้ปัญหาช้างป่าที่แท้จริง ไม่ได้จบลงแค่ที่ชายป่า แต่ต้องเริ่มต้นที่การดูแลผู้คนที่อยู่ร่วมกับช้าง เพราะเมื่อชุมชนได้รับการสนับสนุนจนเข้มแข็งและเข้าใจธรรมชาติของช้าง ชุมชนนั้นเองจะกลายเป็น “รั้วป้องกัน” ที่แข็งแกร่งและทรงประสิทธิภาพที่สุดของทั้งคนและช้าง
พระกระแสรับสั่งที่ว่า “เรารักทั้งช้าง รักทั้งคน” จึงมิใช่เพียงถ้อยคำที่สร้างแรงบันดาลใจ แต่คือ “ความจริงที่สัมผัสได้” จากรอยยิ้มของชาวบ้าน ความอุดมสมบูรณ์ของป่าและการทรงงานอย่างเหน็ดเหนื่อยของพระองค์
