พืชล้มลุกขนาดเล็กที่ชูหลอดดอกรูปแตรสีม่วง งดงามตัดกับปื้นสีเหลืองด้านในอย่างมีเอกลักษณ์ คือความโดดเด่นของ “ม่วงเบญจา” หรือ “พนมเบญจา”พรรณไม้เฉพาะถิ่นของประเทศไทย มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Damrongia integra (Barnett) D.J.Middleton & Weber จัดอยู่ในวงศ์ Gesneriaceae โดยมีชื่อพ้องคือ Chirita integra Barnett ลำต้นสูงได้ถึง 30 เซนติเมตร มีขนหยาบตามก้านใบ ช่อดอก กลีบเลี้ยงและผล ใบรูปไข่ยาว 7.5–18.5 เซนติเมตร ปลายแหลม โคนกลม ขอบใบมีขนครุย แผ่นใบมีขนสั้นสีขาวปกคลุมทั้งสองด้าน ดอกออกเป็นกระจุกปลายช่อ 1–7 ดอก หลอดกลีบดอกช่วงโคนสีม่วง ด้านในกลีบล่างมีปื้นสีเหลือง 2 แนว กลีบดอกสีขาวรูปกลมเบี้ยวเล็กน้อย ยอดเกสรเพศเมียพูล่างแบนรูปช้อน และมีผลยาวเลยกลีบเลี้ยงเล็กน้อย พืชชนิดนี้มีถิ่นอาศัยเฉพาะบนโขดหินในป่าดิบชื้น บริเวณเขาพนมเบญจา จังหวัดกระบี่ ที่ระดับความสูง 700–1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล การพบเฉพาะพื้นที่ภูเขาสูง สะท้อนถึงความหลากหลายทางชีวภาพและระบบนิเวศป่าไม้ที่จำเพาะ จึงเป็นทรัพยากรธรรมชาติสำคัญที่ต้องได้รับการดูแลและอนุรักษ์ถิ่นกำเนิดไว้อย่างยั่งยืน








