ไม้เถาเลื้อยขนาดใหญ่ยาวได้ถึง 12 เมตร มียางขาวทั่วต้น และโดดเด่นด้วยดอกสีแดงเข้มสลับขาว คือลักษณะอันเป็นเอกลักษณ์ของ “ชะลูดจันดี” พืชถิ่นเดียวของไทย มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Kamettia chandeei D.J. Middleton ในวงศ์ Apocynaceae พรรณไม้ชนิดนี้มีเปลือกลำต้นแก่เป็นคอร์ก กิ่งอ่อนมีช่องอากาศ ใบเดี่ยวเรียงรอบข้อ 3 ใบหรือเรียงตรงข้าม รูปรี กว้าง 2-4.6 ซม. ยาว 5.5-10.5 ซม. ปลายเรียวแหลม โคนรูปลิ่ม ขอบเรียบ ผิวเกลี้ยงทั้งสองด้าน ช่อดอกแบบช่อกระจุกซ้อนออกตามปลายกิ่ง ยาว 3.5-14 ซม. กลีบเลี้ยงรูปไข่ 5 กลีบ กลีบดอก 5 กลีบ ด้านนอกสีแดงเข้ม ด้านในสีขาว เรียงซ้อนทับกัน หลอดกลีบดอกยาว 1.2-1.6 มม. เกสรเพศผู้ติดในหลอดกลีบดอก รังไข่เกลี้ยง ผลเป็นฝักคู่ยาวประมาณ 20 ซม. ผิวผลมีช่องอากาศ เมล็ดแบนรวมปีกยาวประมาณ 1.5 ซม. ออกดอกและเป็นผลช่วงเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคม กระจายพันธุ์ในป่าดิบแล้งและป่าดิบชื้น ความสูง 200-740 เมตร จากระดับทะเลปานกลาง พบในอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูวัว และอุทยานแห่งชาติภูลังกา จากการประเมินตามเกณฑ์ IUCN จัดอยู่ในสถานภาพใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง เนื่องจากถิ่นอาศัยในป่าถูกแผ้วถางจนเสื่อมโทรม การให้ความรู้แก่ชุมชนรอบผืนป่าและการวางแผนขยายพันธุ์คืนสู่ธรรมชาติจึงเป็นแนวทางสำคัญในการรักษาพรรณไม้ทรงคุณค่านี้ไว้ในระบบนิเวศ








